08.12.2014

Ks. dr Ludwig Ott: Przywileje Matki Bożej



Dogmat: Maryja została poczęta bez zmazy grzechu pierworodnego (de fide).

Dnia 8 grudnia 1854 r. papież Pius IX swoją bullą Ineffabilis promulgował następującą doktrynę jako objawioną przez Boga: „Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia – mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmogącego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego – została zachowana jako nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną, i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć” (D 1641).

Wyjaśnienie dogmatu

a. Przez poczęcie należy rozumieć poczęcie bierne. Pierwszym momentem poczęcia jest  chwila, w której dusza stworzona przez Boga łączy się z cielesną materią przygotowaną przez rodziców.

b. Istota grzechu pierworodnego zasadza się (formaliter) na spowodowanym przez upadek Adama braku łaski uświęcającej. Maryja została uchroniona od tego braku i weszła w życie w stanie łaski uświęcającej.

c. Wolność Maryi od grzechu pierworodnego była niezasłużonym darem Boga (gratia) i względem prawa była wyjątkiem i przywilejem udzielonym tylko Jej (singulare).

d. Przyczyną sprawczą (causa efficiens) Niepokalanego Poczęcia Maryi był Wszechmogący Bóg.

e. Przyczyną zasługującą (causa meritoria) było Odkupienie dokonane przez Jezusa Chrystusa. Wynika stąd, że nawet Maryja potrzebowała odkupienia i została odkupiona. Na mocy swojego naturalnego początku, jak wszyscy potomkowie Adama, podlegała konieczności urodzenia się w grzechu pierworodnym (debitum contrahendi peccatum originale). Jednakże, w skutek nadzwyczajnej interwencji Boga, Maryja została zachowana od zmazy grzechu pierworodnego (debuit contrahere peccatum, sed non contraxit). A zatem Maryja została odkupiona „łaską Chrystusową”, ale w spsób doskonalszy niż inni ludzie. Gdy ci bowiem zostają uwolnieni od grzechu już obecnego w ich duszy (redemptio reparativa), Maryja, Matka Odkupiciela została uchroniona przed zmazą grzechu pierworodnego (redemptio preservativa lub prae-redemptio). Tak więc dogmat o Niepokalanym Poczęciu Maryi w żaden sposób nie stoi w sprzeczności z dogmatem, który głosi, że wszyscy potomkowie Adama podlegają grzechowi pierworodnemu i potrzebują odkupienia.

f. Przyczyną celową (causa finalis proxima) Niepokalanego Poczęcia Maryi jest Jej Boże Macierzyństwo: dignum Filio tuo habitaculum preparasti (modlitwa na Uroczystość Niepokalanego Poczęcia).   

Dr Ludwig Ott, Fundamentals of Catholic Dogma, Rockford, Illinois, 1974, s. 199; tłum. Paweł K. Długosz)